یکی از رویدادهای اجتماعی که امسال بسیار بر زبان ها افتاد و افراد زیادی از آن تعجب کردند،حکایت اولین واکسی تلفنی ایران بود؛کاری نو و شغلی آبرومند که توسط «محمد علی حسن خانی»34 ساله معرفی شد. بچه شهرری است و هم اکنون در خیابان ولی عصر زندگی می کند. از سال 71 کار واکس زدن کفشها را برای خود انتخاب کرده،اما از همان ابتدا سعی می کرد با برنامه کار کند. می گوید:هز همان زمان ها سعی کردم تهران را برای خود منطقه بندی کنم و هر روز در یک منطقه به واکس زدن بپردازم. سال ها کارم به این منوال گذشت تا اینکه فکری مثل جرقه به ذهنم خطور کرد،طرح یک دوچرخه را روی کاغذ پیاده کردم وبه این فکر افتادم که با دوجرخه در سطح شهر عبور و مرور کنم و سرویس بدهم. وی که لقبش «واکسی2000» است،توانست برای خود یک سایت اینترنتی به وجود بیاورد تا با مشتریانش به راحتی ارتباط برقرار کند.«یک روز چشمم به یک ماکسیما خورد.از کنار هم گذاشتن کلمات خارجی آن به ذهنم رسید که «ماکسیما» را به« واکسیما» تبدیل کنمو همین امر باعث شد که سایتwww.aliwaxima2000.ir را به خودم اختصاص بدهم،به هر حال انسان باید با علم روز جلو برود،در حال حاضر هم یک سری افراد به وسیله تلفن همراه با من تماس می گیرند و یک عده هم روی ایمیل پیام می گذارند... » او میگوید: در پوشش یک فرد،کفش افراد بسیار بارز است،از این رو کفش همیشه باید تمیز باشد. من از واکس های خارجی استفاده می کنم و روی بند و کف کفش ها ادکلن می زنم،با مشتریانم بسیار مودبانه برخورد می کنم و شعارم این است «اگه لباس پاره می پوشی،کفشاتو واکس بزن...»

علی در ادامه می گوید:همیشه دلم می خواست که برای شغلم یک شخصیت بسازم،بدم می اید که مردم در خیابان صدا می کنند،«آهای واکسی» آن زمان هم که دوچرخه نداشتم از ژورنال های خارجی،برای خودم جعبه های مخصوص و شیک درست می کردم.او عاشق دنیای سینماست. می گوید شبیه «آنتونیو باندراس» هنر پیشه اسپانیایی است.همیشه دلم می خواست بازیگر مطرح سینما باشم،اما حالا خوشحالم که در شغلم به پیشرفت هر چند اندک رسیدم. شاید سی ، چهل سال به بعد به من بگویند«پدر واکس ایران.»او انتکارات زیادی هم در همین زمینه به خرج داده است:به جز اینکه ابتدا دوچرخه و سپس متور سه چرخه را برای کارم انتخاب کردم،برای جعبه واکس هایم اژیر هم می گذاشتم! زمانی ماموران شهرداری برای من و امثال من سخت گیری می کردند که نباید کنار خیابان بنشینیم. چند بار امدند جعبه واکس مره بردارند که صدای اژیرش در آمد،تعجب کرده بودند. وی در ادامه می گوید:رفت و آمدهایم به دفاتر سینمایی باعث شد که با چند کارگردان و هنر پیشه آشنا شوم،از این رو چند نقش کوچک هم درفیلم های سینمایی به من واگذار کردند که آخرین نقش مربوط می شد به فیلم «آتش بس»همان آقایی که مهناز افشار را با فورغون به سمت خاک ها می برد...زمانی که آلبومش را مقابل ما می گذارد،متوجه می شویم که این علی آقا کارش خیلی درست است.با محمد رضا گلزار،بهرام رادان،شریفی نیا،رضویان،فتحعلی اویسی،رضا شفیعی جم،مهران مدیری،سیامک انصاری و... عکس های زیادی دارد...وی در ادامه می گوید:اخرین فیلمی که هنوز اکران نشده،فیلم «علی سنتوری»بود که در آن نقش کوچکی ایفا کردم...

او در همه حال خدای خود را سپاسگذار است.میگوید:یک روز بی پولم،یک روز پول یک ماه را در می آورم.خداوند بزرگ است و به تمامی بندگانش در هر جایگاه نگاه ویژه ای دارد...علی در رابطه با شغل افراد می گوید:هر یک از انسان ها برای خود دارای شخصیت هستند،ما نباید شخصیت آنان را لکه دار کنیم.یک کارگر شهرداری که برای نظافت شهر ما زحمت می کشد،آیا باید به آن واژه «سوپور»را لقب داد؟باید به فکر ابروی مردم باشیم.من و دیگر همکارانم شاید از روی ناچاری رو به این شغل آوردیم،اما به صورت آبرومندانه کار می کنیم،از دزدی که بهتر است... علی واکسی می گوید:«مهم حلال خوردن است.» گفتنی است وی به جز واکس زدن،کفاش ماهری است ویکی از آرزوهایش این است که یک فروشگاه کفاشی برای خود دست و پا کند.